Dillema's van een taartenbakker

Taartenbakkers gevraagd voor de Zwartewaterregatta. Vol enthousiasme schrijf ik me in. Ik wil er ook wel twee maken. Bakken vind ik heel erg leuk. En ik vind het nog leuker wanneer dat voor veel mensen is. Want het thuisfront houdt niet zo van zoetigheid. Een avondje of twee genieten van mijn baksels bij de koffie lukt nog net, maar daarna is het niet meer echt lekker; moet er worden gesport of gewerkt. In ieder geval eindigt de helft van mijn taart vaak in de afvalbak. Eeuwig zonde.  Eindelijk heb ik nu een groot en wellicht ook enthousiast publiek en aan het einde van de dag geen gebak meer, rijst de vraag....wat ga ik bakken? Wordt het iets van het bekende repertoire of ga ik op de experimentele toer?  Eigenlijk is dat niet het grootste dilemma.  Dat zit'm in mijn drive om iets nieuws en lekkers te willen bakken en de kans dat ik daar dan zelf niets van kan proeven. En die kans is groot. Want ik lees op de site dat de taarten al om 8 uur 's ochtends er moeten zijn!! En ik roei pas om 14:00 uur!! Daarna is er vast niets meer over van mijn mooie baksel, wat ik natuurlijk zelf wil proeven.

Wat te doen? Twee keer starten? Me alsnog aanmelden als vrijwilliger? Of fingers crossed en hard varen zodat ik snel weer op het vlot sta? Om de laatste kruimels uit het bakblik te schrapen? Ik kies voor het laatste. En ik heb vast een beetje geluk aan mijn zij!!!